تبلیغات
داروسازی 88 کرمان

اهل دانشگاهم        روزگارم خوش نیست

ژتونی دارم             خرده عقلی         سر سوزن شوقی

اهل دانشگاهم پیشه ام گپ زدن است

گاه گاهی می نویسم تکلیف               می سپارم به شما

تا به یک نمره ی ناقابل بیست              که در ان زندانیست

دلتان زنده شود                                   چه خیالی چه خیالی میدانم

گپ زدن بیهوده است                    خوب میدانم دانشم بیهوده است

استاد از من پرسید                         چقدر نمره زمن می خواهی

                   من از او پرسیدم دل خوش سیری چند؟

اهل دانشگاهم       قبله ام اموزش          جانمازم جزوه

مشق از پنجره ها می گیرم      همه ذرات وجودم متبلور شده است

درسهایم را وقتی می خوانم      که خروس می کشد خمیازه

خوب یادم هست                   مدرسه باغ ازادی بود

درس بی کرنش می خواندیم      نمره بی خواهش می اوردیم

تا معلم پارازیت می انداخت         همه غش می کردیم

         کلاس چقدر زیبا بود و معلم چقدر  حوصله داشت

بار خود را بستم                       عاقبت رفتم دانشگاه

به محیط خشن اموزش              رفتم از پله کامپیوتر بالا

چیزها دیدم در دانشگاه              من گدایی دیدم در اخر ترم

من کسی را دیدم                    از دیدن یک نمره ده

دم دانشگاه پشتک می زد          شاعری دیدم

                 اسید نیتریک را جای می می نوشید

همه جا پیدا بود       همه جا را دیدم     بارش اشک از نمره تک

جنگ اموزش با دانشجو        حذف یک درس به فرماندهی کامپیوتر

قتل یک لبخند در اخر ترم         همه را من دیدم

               من به یک نمره ناقابل ده خشنودم

من نمی خندم اگر دوست من می افتد

من نمی خندم اگر نرخ ژتون را دوبرابر بکنند

من در این دانشگاه       خوب می دانم استاد کی کوئیز می گیرد

برگه حذف کجاست       ما بدانیم اگر سلف نباشد

همگی می میریم     واگر حذف نباشد       همگی مشروطیم

نپرسیم که در قیمه چرا گوشت نبود

کار ما نیست شناسایی مسئول غذا

کار ما نیست شناسایی بی نظمی ها

کار ما شاید اینست که در مرکز پانچ

پی اصلاح خطاها برویم

 

 

 

 

   

Blog Skin